babytøflar

Desse såg eg på internett ein gong for lenge sidan, og i går hadde eg litt ledig tid ilag med symaskina mi (etter at eg hadde sydd gardiner. Det er så kjedeleg at det ikkje havnar på bloggen ein gong). Mønster og rettleiing ligg på nett, og eg tenkte at eg ville sy dei i skinn, for ekstra kvalitet og varme. (Og symaskina syr gjennom det eg tvingar den til, hehe.) 

Sålen er to lag skinn, resten er skinn inni og eit knallgrønt stoff med muldvarpar utanpå. Stoffet er mykje grønnare enn biletet ville vise... Dei er ein test, for å seie det sånn. Eg lurer på om eg stramma strikken litt vel mykje, og det var litt knotete å sy gjennom så mykje skinn (trikset er å legge matpapir nederst, så glir alt mykje lettare over symaskina). Men tøflane vart fine, dei. Så får vi sjå om eg etter kvart synest dei er fine nok som ei gåve, eller om dei også skal få liggje her på vent nokre månader. Storleiken på mønsteret er 0-6 mnd, men eg tenkjer at det nok skal gå fint å lage dei litt større også, det må jo vere enno betre å ha skinntøflar etter at ein har begynt å bruke føtene sine..?

enno ei jakke...

Eg veit ikkje kor mange jakker ein unge treng, men denne er i alle fall litt større enn dei andre eg har strikka. Og ganske mykje teitare i passforma. Den begynte i vinterferien som eit skjerf til meg sjølv, men eg vart ikkje fornøgd. Så då tenkte eg at eg akkurat hadde nok garn til ei babyjakke, men det hadde eg sjølvsagt ikkje. Etter mykje styr fekk eg tak i det nøstet eg mangla for eit par veker sidan, og knappar litt etterpå, og etter at den har vore ferdig ei stund er den klar for blogging. Garnet er Silke-alpakka frå Drops, det gjekk med litt over 4 nøste. Deilig og mjukt garn, men resultatet vart litt laust i fisken. Oppskrifta er eigentleg ei oppskrift frå Garnstudio på ei jakke strikka i dobbel Fabel. Strikka i Silke-alpakka trur eg den vart litt større.

Håpar ungen får lange armar og kort kropp... 

sett denne før?

Dette er ganske riktig framsidefotoet på nøstebarnboka - ei veksejakke, til og med i dei originale fargane. Denne gongen var det far som fekk bestemme fargar:) Det er første gong eg strikkar noko i Askeladen-garnet, og eg likar det godt. Det gjekk med mindre enn det stod i oppskrifta, og den var lett og rask å strikke (men etter å berre ha strikka ting til meg sjølv før, så synest jo eg at alt av babyklede er lette og raske).

Jakka vart kjempedeilig. Faktisk så deilig at Andreas også ønskar seg ei. Det er berre det at det føles litt bortkasta å strikke veksejakke til han, det ser ikkje akkurat ut til at det er han som kjem til å vekse mest i næraste framtid her i huset...

rundstrikka babyjakke

Denne jakka er strikka etter oppskrift frå Nøstebarn, men i alpakka frå Drops (ein må ta det ein har...). Passforma blir kjempefin, i alle fall å sjå på, eg har jo ikkje prøvd den på nokon unge, og den er lett- og raskstrikka. I raudt og blått, denne kan vel kven som helst som måtte finne på å kome ut bruke :)

Eg lurer på kor mange strikka plagg ein unge treng, og har kome fram til at eg trur det er ganske mange. Det er jo kjedeleg å gå i det same kvar dag. Og så går det så raskt å strikke! Eg prøver å lage litt ulike storleikar, men eg veit ikkje heilt om eg lukkast... Denne her er str. 1/2 år i følgje Nøstebarn, men eg lurer på om den kanskje vart litt mindre i alpakka?

Og til alle dei som ikkje er så interesserte i babyting, så må eg berre beklage - det blir muligens litt mykje baby her no. Men eg treng jo også framleis ting, så det blir nok litt anna også. Eg ventar berre på ferie og overskot av tid og energi til å finne fram stoff og symaskin igjen. Det er litt mindre tiltak med strikking.

babygåve

Det kjem stadig babyar til verda, og ein liten gut skal snart få dette settet. Lua er djevellue etter garnstudio si oppskrift, og tøflane (som heiter Saartjes bootees) er strikka etter ei oppskrift eg fann her. Oppskrifta ligg i margen til høgre. Eg synest dei ser veeeldig små ut, men håpar dei passar. Viss ikkje får eg strikke eit par nye ein str. større. Begge delane er lettstrikka, og veldig søte, spør du meg. Eg er ikkje så glad i putleting som tar tid, så eg kjøper silkeband og syr på som knyting på lua i staden for å strikke. Garnet er drops alpakka (bombe).

Sommarfavoritt

11 grader og svært grå utsikt hindrar meg ikkje frå å ha litt sommar innandørs. 

Sitronlimonade er ein favoritt, spesielt i utlandet. Det er ikkje så ofte ein kan få servert ordentleg sitronlimonade her i landet, har eg inntrykk av. I Palestina smakte eg ein ny favoritt, med mynte. Sidan eg for ein gongs skuld var litt forsiktig med kva eg åt og drakk (hadde ikkje berre meg sjølv å tenke på osv.), så bestilte eg aldri sitronlimonade (laga på springvatn, må vite... bla bla bla...). Men eg smakte litt på dei andre sin likevel, og bestemte meg for at om eg ein gong fann mynte på butikken her i bygda (nei, det høyrer ikkje med til standardsortimentet på Rema 1000, ser det ut til), så skulle eg lage min eigen sitronlimonade. Lykkedagen var i dag! Og oppskrifta er som følger, blir ca. 1,1 liter:

4 sitronar
nesten 3 dl sukker (neida, det er ikkje mykje...)
ca. 8 dl vatn
ein fersk mynteplante (min var nokså liten, kunne godt ha vore større)

Del sitronane i fire, ta ut steinar og av med skalet, ha dei opp i ein stavmiksar (e.l.). Køyr det saman med sukker, mynte og ein del vatn, og sil det i ein mugge. Smak til med resten av vatnet. Det er greitt å smake til med sukker også etter kvart, ein har jo ulik smak. 

Om du har stor nok frysar til at du prioriterer isbitar, blir det heilt himmelsk ein varm sommardag! I dag måtte eg klare meg utan isbitar.

Smått og stort

Her i garden blir det produsert både det eine og det andre for tida...

Når ein har stilt seg slik at ein produserer barn, så får ein ta konsekvensane av det, og også produsere ein del utstyr det barnet treng. Denne genseren, for eksempel, kan vere god å ha utpå vinteren, trur eg. Mykje tydar på at det kjem ein nokså aktiv krabat til verda i starten av oktober, så då nyttar det ikkje at strikkesesongen min vanlegvis er over på denne tida av året (og startar att sånn ca. i oktober)...

Eg la opp til denne genseren under Grand Prix. Vi veit jo alle korleis den kvelden utvikla seg, så då er det kanskje ikkje så rart at det skjedde noko gale under fellinga etter vrangborden? Då eg var ferdig med bolen fann eg ut at den nesten var ein storleik mindre enn det eg starta med. Jaja. Rekke opp att? Aldri. Då strikkar eg heller ein til! Så eg strikka den ferdig, og den passar uansett ein gong. Eg hadde berre tenkt å vere lur og strikke litt forskjellige storleikar, mens eg enno har all verda med tid. Den er strikka i drops alpakka, etter oppskrift frå garnstudio. Nokre få modifiseringar (og altså ein feil), bl.a. strikka eg halsen kortare enn oppskrifta sa. Fargane er kjønnsnøytrale (sidan vi får ein sjenert unge), men litt glitter på knappane blir vel aldri feil?